Jubileumtrektocht op de Waal

Met toestemming  overgenomen (al of niet in gewijzigde vorm) uit het blad Kanotities 2019-4 van de TKBN.

Op de tweede dag merk ik dat mijn conditie minder is dan voorheen. Daarom heb ik mij ook ingeschreven voor een tweedaagse tocht. Ik wil onderzoeken hoe mijn conditie is in vergelijking met anderen. Hiervoor heb ik de trektocht op de Waal uitgekozen. Een tocht vanaf Slijk Ewijk ca 25 km stroomopwaarts, kamperen bij Gendt, de volgende dag naar Tolkamer bij de Duitse grens en vervolgens de rivier afzakken naar het beginpunt.

Tien keer de Waal

Elke keer is de rivier de Waal een nieuwe uitdaging volgens de tochtleider Govert Jan Knotter van Kanovereniging IJsselstein. De hoogteverschillen van het water, de stroming, de golven, de kribben en de drukke scheepvaart zijn elementen die deze tocht interessant maken. Het is de tiende keer dat hij deze tocht al of niet samen met Ruud organiseert. ‘Elke keer is een feest’, zegt Govert Jan. ‘Je hebt de prachtige natuur van de Ooijpolder en de Millingerwaard. In die tien jaar hebben wij vrijwel altijd prachtig weer gehad (vorig jaar te warm). Eenmaal zijn wij op de zondag in stormachtig weer terecht gekomen met onweer en regen. En verder is het leuk om langs je geboortestad Nijmegen te varen’.

Kribbevaren

We starten bij een kleine boerderij bij Slijk Ewijk, waar we de auto kunnen parkeren. De kajaks worden naar de oever gebracht en alle benodigdheden ingeladen. Andrea, Annette, Bert-1 en Bert-2, Jan, Johan, Govert jan, Ruud en ik starten met het varen naar de eerste krib. Niemand heeft hier moeite mee. Iedereen kent het aanvaren van het uiteinde van de krib, het draaien van de kajak door de stroom naar de keerstroom tussen de kribben. Het is een leuk spel om de kribben te passeren zonder veel snelheid te verliezen. Soms gaat het beter dan andere keren en geen krib is dezelfde. Vooral met twee mensen naast elkaar is het spannend, wie de snelheid kan behouden. Nieuw voor mij is dat je niet helemaal het water tussen de kribben behoeft in te varen om te profiteren van de keerstroom, maar ook vlak langs de hoofdstroom kunt varen. Dit laatste betekent wat verlies van snelheid, maar wel een kortere afstand. Bij de pauzes is het belangrijk de kajaks goed het strand op te trekken om golven van passerende schepen geen kans te geven de kajak het water in te trekken. Iedereen doet dit tot mijn verrassing. Op de Rijn en IJssel raakte ik in het verleden mijn kajak bijna kwijt door een hoge hekgolf van een passerend vrachtschip.

Niemand van de groep blijft achter, maar er is zoals bij veel tochten wel een groepje dat graag ver voor wil varen. Johan is de voorvaarder. Hem passeren is not-done, natuurlijk. We passeren een feestend Nijmegen, dat in de ban is van de festiviteiten voorafgaand aan de vierdaagse. We vervolgen de tocht langs de Ooijpolder en de Millingerwaard. De wilde paarden op de oever zijn een prachtig gezicht.

Kamperen bij Gendt

Halverwege de middag komen we bij de kampeerplek bij Gendt. Een deel van de groep vaart door naar de kop van Pannerden, waar een kleine tidal is om in te spelen. Ik heb dit niet goed begrepen en met Bert bekijken we het fort bij Pannerden. Hierna merken we dat we de groep zijn kwijt geraakt en gaan we terug naar de camping. De rest komt wat later, gelouterd (is dit hier wel het juiste woord?) door het spelen in de tidal. De helft van de groep eet een zelf meegenomen maaltijd en de andere helft bezoekt het restaurant op de camping. De meesten gaan vroeg naar bed, toch moe van de inspanningen van het kribbevaren. Ik heb een wat onrustige nacht, omdat ik mijn tent niet op een horizontaal stuk heb gezet.

Naar Tolkamer

De volgende dag wachten we op Geert, Linda en Thomas, die met ons mee zullen varen richting de grens. Andrea en Ruud blijven achter op de camping. Zij kennen de streek op hun duimpje. Bij de kop van Pannerden spelen we in de kleine tidal, waarbij een van ons op onfortuinlijke wijze de controle verliest en omslaat. Een snelle reddingsactie van Thomas, zorgt voor rust en tegelijk het besef, dat dit ons allen kan overkomen. Gelukkig is er op dat moment geen passerende scheepvaart. Ik speel wat voorzichtiger in de tidal, dan tevoren gedacht. Bij Bijland gaat een groep de plas op en de anderen varen door naar de Tolkamer bij Lobith. Daar is niet veel te zien, zodat we allen verzamelen in het recreatiepark Bijland en daar de lunch gebruiken.

Met de stroom weer terug

Hierna halen we Andrea en Ruud weer op bij de camping in Gendt. De volledige groep van twaalf kajakkers gaan vervolgens met de stroom mee terug naar de startplaats. De stroming is behoorlijk. De golven vallen mee of tegen (weinig surfmogelijkheden). De groep vaart nu ver uit elkaar. Er is de neiging om meer in de hoofdstroom te varen, terwijl diegenen, die meer achter zitten, buiten de boeien varen. Bij alle tussenstops blijkt hoe gezellig deze ervaren groep is: er wordt veel gelachen en anekdotes van andere tochten opgerakeld. De scheepvaart op de Waal is indrukwekkend in grootte van de schepen als ook in aantal, maar omdat de rivier zo breed is, eigenlijk nooit een probleem. Bij aankomst bij de startplek moeten we de kajaks weer naar boven dragen. Iedereen komt zonder kleerscheuren boven bij de geparkeerde auto’s.

We hebben een prachtige tocht op de Waal gevaren van in totaal meer dan 50 km. Het is inderdaad een inspirerende rivier en aanbevelenswaardig voor iedereen, die van groot stromend water houdt. Dank je wel Govert Jan voor de organisatie van de tocht en felicitaties met het jubileum. Ik hoop dat KVIJ deze tocht jaarlijks op de vaarkalender houdt.

Was mijn conditie nu echt slechter dan die van anderen? Die vraag is nu toch moeilijker te beantwoorden dan tevoren gedacht. Ik kan bijblijven, maar als anderen meer in de hoofdstroom varen dan ik, dan blijf ik achter. Het varen van een meerdaagse tocht houd ik er in. In ieder geval verbeter ik dan mijn conditie.

Waal foto 5 640x480