Een winterse kanotocht

 

Al vaker had ik me voorgenomen om in de winter dapper te blijven varen, maar steeds kwam er iets tussen en haakte ik af - waarna de kajak in de loods bleef liggen tot de lente weer begon. Ik ben benieuwd hoe ver ik dit jaar ga komen. In ieder geval meldden Veronique en ik ons aan voor een spontaan ingelaste tocht op 17 december 2017.

Na een gure periode met sneeuw werd zonnig en bijna windstil winterweer verwacht. Andrea en Govert-Jan stelden voor om de Waal op te gaan. Een oplettende clubgenoot (Jannes) waarschuwde echter dat er op de grote rivieren een hoge waterstand zou zijn. De kribben zouden onder water komen te staan en stroming zou veel sterker zijn dan anders. Daarom werd het plan gewijzigd: we gingen naar de Loosdrechtse plassen.

IJs op de plas

Die ochtend was het op het land hier en daar erg glad. Achteraf gezien hadden we dat als een waarschuwing kunnen beschouwen. Maar toen we met z'n achten bij De Strook aan de kant stonden zag het water er niet anders uit dan anders. Na een kilometer of wat kwamen we echter bij een deel van de plas waar een laagje ijs op lag. Aan de rand was ijs het zo dun dat je er doorheen kon breken met de kajak maar je kon natuurlijk niet weten hoe dik het verderop zou zijn. Geen nood, we konden er omheen varen.

Maar de bevroren gedeeltes werden steeds talrijker en groter. En hoewel we gaandeweg wat brutaler werden en door wat stukken ijs heen ploeterden, bleek de geplande route niet bevaarbaar. Ook een alternatief plan om de plas te verlaten en het stromende water van de Vecht op te zoeken moest sneuvelen. De waterwegen richting Vecht waren nog steviger bevroren. We kwamen de Eerste Plas niet af.

Een heerlijk zonnige lunch

Na een tijdje zochten we maar een eilandje op om de lunch te eten. Voordat we aan land konden moesten we ook hier even door wat dun ijs heen breken. Eenmaal aan land, zittend met het gezicht in de zon en met de rug tegen een schuurtje was het beslist aangenaam vertoeven. De enkele motorboot die over de plas voer, bracht het water in beweging waardoor het ijs allerlei geluiden maakte. Waarmee we maar weer eens vaststelden op wat voor prachtige plaatsen die bijzondere kano-hobby ons kan brengen.

Na de lunch hebben we nog wat rondgetrokken op de Eerste Plas. Daarbij hebben we nog wat meer ijs doorgeploegd. We zijn ook nog op de Breukeleveensche Plas terechtgekomen maar hebben die weer via dezelfde doorgang verlaten omdat we de andere uitgang niet konden vinden.

Niet volgens plan - maar wel leuk

Ik schat dat we in totaal niet veel meer dan 15 kilometer hebben afgelegd. Onze snelheid lag een stuk lager dan normaal door het ijsvaren, het zoeken naar een bevaarbare route en het bijbehorende overleg.

Niettemin waren we het erover eens dat het een mooie en leerzame ervaring was. Voor mij was het in ieder geval de eerste keer dat ik tussen het ijs heb gepeddeld. En een ijslaagje heb stukgevaren. Met het rustige, vriendelijke weer was dit een mooie gelegenheid om dit eens te ondervinden.

Met dank aan de vaarleiders Andrea en Govert-Jan. En aan Jannes die ons behoedde voor een al te heftig avontuur op de Waal.