Leidens ontzet zonder haring, wittebrood en hutspot

Dat het kanoseizoen geopend is zal vele leden ontgaan zijn, maar de ruim 20 die meevoeren op 1 april zeker niet. Als ware geuzen, onder bezielende leiding van Marja, hebben we Leiden ingenomen hetgeen op vele toeristische fototoestellen is vastgelegd.

 

Als kleurrijke armada trotseerden we regen en kou om de Leidse zaterdag een beetje op te vrolijken. Vanaf de kanoclub Levitas in Leiderdorp vertrokken we naar de grachten van de stad, uitgezwaaid door het bestuurslid van de studenten roeivereniging, keurig in gilet en met stropdas. Een deel van de groep kwam zo uit de winterslaap, een deel is de hele winter niet met varen gestopt. Een soort scheiding tussen met en zonder droogpak.

Het miezerde wat maar eigenlijk hadden we er geen last van en de zaterdagse drukte gaf veel afleiding. De pauzeplek bij een restaurant was midden in de stad en dat restaurant zette uiteindelijk maar een bakje neer, toilet 50 cent. Traditie van de club is om zelfverzorgend te zijn al leek binnen wel erg aantrekkelijk. De tweede pauze, waar ik niet bij was, heeft men toch grotendeels binnen doorgebracht. De opbrengst van het bakje ken ik niet!

Na de pauze splitsten de droogpakken met enkele anderen zich af voor een rondje over de Kaag. We voeren naar het zuiden tot dat Nicolaas opmerkte dat de Kaag in het noorden lag. Jannes en Hendra, met Canadees, gingen de weg vragen en ja hoor, even later voeren we weer langs de pauzeplek. Het rondje Kaag was spontaan bedacht dus geen complete kaarten, maar vragen levert ook goede info op. Jannes zijn stoeltje zakte door dus die zouden een kortere route varen en de rest voer achter de verkeerde roeiboot aan “Levitas….., nooit van gehoord”! Dan maar even pauze om te Googelen waar we nu om vier uur afgesproken hadden.

Deels overdragen en deels omvaren, inmiddels weer met de Canadees erbij, werden we precies om vier uur weer opgewacht door het bestuurslid in gilet en met stropdas. Nog een afzakkertje bij de gastvrije kanoclub en dan naar huis. Met 16 mensen hebben we er een heel gezellige maaltijd aan vast geknoopt met eten van Ella, Marja, Govert Jan en Marjo. Een groep die precies om de ronde tafel paste.

Na de koffie was alles tegen achten weer opgeruimd en keerden we voldaan huiswaarts. Kanoën is veel gesjouw en kost veel tijd maar de gezelligheid en het mooie buiten bezig zijn was het zeker waard en mocht iemand denken dat er nog niet gevaren mag worden, het seizoen is echt geopend!

En dan nog die hutspot in de titel. Wat heeft die met Leiden te maken. Nadat de Prins van Oranje de polders om Leiden onder water had gezet kwam de aanval van de platbodems zo snel dat de Spanjaarden wegvluchtten met achterlaten van zelfs nog een kookpot vol uien, wortels, pastinaak en vlees. De bevolking was er blij mee na de lange belegering van de stad en wij eten dus ’s winters regelmatig een stukje Spaanse geschiedenis uit Leiden. Ik weet niet of zuurkool of boerenkool ook zo op onze menukaart gekomen zijn. Ze smaken in elk geval ook goed na een koude kanodag!